En route – Chili en Bolivia

Geplaatst op 25 mei 2017 by Lia

Onze vrienden reizen op dit moment door Zuid-Amerika (hoi DiMa!) en vroegen naar mijn tips door dit prachtige werelddeel. Aangezien het alweer even geleden is voor me, leek het me het handigst om met de route te beginnen. Aangezien ik een flinke ronde door Argentinië heb gemaakt, volgt hier eerst de route door Chili en Bolivia. Argentinië volgt hierna.

Traditioneel geklede vrouw in La Paz

Nadat ik Patagonië had bezocht, ging ik vanuit Mendoza naar Chili. Omdat ik graag in het weekend in hoofdstad Santiago wilde zijn, ging ik vanaf de grens rechtstreeks naar kustplaats Viña del Mar.

De route door Chili en Bolivia

Viña del Mar – 6 nachten
Ja, dat is erg lang :) Na een paar weken in het frisse Patagonië had ik wel zin in zon, zee en strand. Bovendien verbleef ik in één van de leukste hostels waar ik ooit ben geweest, waardoor ik mijn vertrek drie keer heb uitgesteld. Een kroegentocht, paragliden, stranddagjes…

Mijn voetjes tijdens het paragliden

Tijdens het schrijven van dit verhaal heb ik ontdekt dat het Che Lagarto hostel niet meer bestaat :( Ze hebben nog wel andere hostels in Z-A, maar die ken ik niet. Het paragliden heb ik destijds ook vanuit het hostel geregeld, maar er waren verschillende aanbieders dus dat kun je vast nog steeds doen.

Viña del Mar

Santiago – 2 nachten
In het weekend was ik in Santiago en had ik geluk met een geweldige Couchsurf host. Op vrijdag zijn we naar Cerro San Cristóbal geweest (met zijn auto) vanwaar je een prachtig uitzicht op de stad hebt.

Uitzicht vanaf Cerro San Cristóbal

Op zaterdag had mijn gastheer een hele stadstour uitgestippeld met onder andere Cerro Santa Lucia, het Chileens regeringsgebouw, Plaza de Armas en de kathedraal. We lunchten in de wijk Bellavista. Die avond zijn we piscola’s (pisco sour met cola) gaan drinken in de stad.

Cerro Santa Lucia

Op zondag zijn we met zijn auto naar de wijnregio gereden en hebben we wijn geproefd bij Bodega Concha y Toro (ook te koop in NL) waar hij werkte. Santiago is een leuke stad en als je geen auto tot je beschikking hebt zoals ik had, dan vergt het wat meer tijd om bijv. naar Cerro San Cristóbal en de wijnregio te gaan. Ik ben er echt drie volle dagen geweest dus dat is ook wel mijn advies.

Wijnproeven!

San Pedro de Atacama – 3 nachten
Ook al denk je alle tijd te hebben, keuzes maken hoort er ook op een backpacktrip bij. Ik had met één van de Viña del Mar meiden afgesproken om samen door Bolivia te reizen en om elkaar in San Pedro de Atacama te ontmoeten.

Zonsopgang bij de geisers

Ik heb een tussenstop overwogen, maar dan moest ik me heel erg gaan haasten. Daarom dus in een streep (=24u!) door naar SPdA. Hier mijn tips voor langeafstandsbussen. Want pff, het was een lange reis. Het ‘probleem’ van deze trip was het hoogteverschil tussen Santiago en SPdA.

Ergens in de Atacamawoestijn

Omdat ik 24u in de bus zat en dus niet echt goed te eten en drinken had (lees hier waarom), heb ik dus last gehad van hoogteziekte. Zorg dat je ORS bij je hebt en blijf drinken.

Prachtige natuur in de Atacamawoestijn

Ik heb het dus een dag rustig aangedaan om te acclimatiseren, mijn reisgenootje is die dag gaan sandboarden. Ook zijn we die dag samen op zoek gegaan naar een Uyuni 4wd tour. De volgende dag zijn we om 3:30 vertrokken naar de Geisers del Tatio. Heel gaaf en zeker een aanrader! Ook de omgeving is bijzonder. Aangezien je in de woestijn bent, is het in de zomer rond het vriespunt ’s nachts en bloedheet overdag.

(Soort van?) Lama’s

SPdA naar Uyuni 4wd trip – 3 nachten
Deze trip was by far één van de hoogtepunten van mijn reis dus ik raad zeker aan om dit te doen! Je kunt het ook van Uyuni naar SPdA trouwens.
Er zijn veel verschillende aanbieders, maar vraag andere reizigers naar hun recente ervaringen. Je gaat naar afgelegen gebieden, zonder bereik of goede faciliteiten. Veiligheid is voor deze trip erg belangrijk dus beknibbel niet op een paar tientjes.

Met de hele groep: Twee Duitsers, een Argentijnse, Costa Ricaan en Nadege (Frans) en ik.

We hebben onze driedaagse 4wd tour geboekt met de organisatie Estrella del Sur, het kostte toen rond de 150 USD. Neem ook warme kleding mee, want het kan echt koud worden! Oh ja, en een lakenzak is ook handig want het eerste hutje waar wij sliepen, had nagenoeg geen faciliteiten. En zeker geen wasmachine ;)

Arbol de piedra oftewel steenboom

We sliepen dus op twee verschillende locaties. De tweede nacht sliepen we in een  zouthotel, een hotel ergens in the middle of nowhere dat van zout gemaakt is. Het landschap verandert sterk: Van bergen en meren naar ‘steenbomen’, modderwegen, mini dorpjes en uiteindelijk die eindeloze zoutvlakten.

Het had sinds jaren weer eens geregend op de zoutvlakte

Niet heel bijzonder, maar het hoort bij de reis. Op de zoutvlakte horen uiteraard wat grappige foto’s, zoals die hieronder met Marina en een autoband. Aan het einde van de Uyunitrip bezoek je de cementerio de trenes (begraafplaats voor treinen). Uyuni is verder echt een sh*thole dus daar hoef je niet lang te zijn. Wij boekten dus voor diezelfde avond een busticket naar La Paz.

Crea met een autoband

La Paz – 3 nachten
Wij hadden een beetje pech met onze nachtbus naar La Paz. Enkele samenvattende woorden: Vast in de modder, vrieskou, warme kleding onbereikbaar in backpack, met z’n allen de bus uitgraven in de regen, terug naar Uyuni, een nacht verder en terug bij het begin.

De ruines van Tiahuanaco buiten La Paz

Na veel gebakkelei werd er, dankzij mijn Spaanstalige reisgenoten, een vervangende bus geregeld. Dat werd dus een hele dag bussen naar La Paz en in het donker kwamen we aan. Op de eerste dag in La Paz heb ik een goede regenjas gekocht ;) en zijn we naar de ruïnes van Tiahuanaco geweest.

Daar beneden fiets ik langs een ravijn..

De volgende dag vroeg op om met een mountainbike over de gevaarlijkste weg ter wereld 64 kilometer van La Cubra naar Coroico naar beneden te suizen. Absoluut een aanrader! Ook hierbij zeg ik: Beknibbel niet op wat centen, want hier is veiligheid ook heel belangrijk. Wij gingen met een organisatie die Madness heette, maar check wederom recente ervaringen van andere reizigers.

Toen dit nog de hoofdweg was, verdwenen er gem. 26 auto’s per jaar over de rand.

 

Isla del Sol (Titicacameer) – 2 nachten
Vanuit La Paz reis je naar Copacabana waar je met de boot naar Isla del Sol kunt. Het verblijf is hier wat duurder dan in bijv. La Paz omdat het per boot aangevoerd moet worden. Je kunt het eiland te voet ontdekken en vooral genieten van de rust.

Zonsondergang op Isla del Sol

Vanaf Isla del Sol kun je Peru in of weer terug naar Bolivia. Wij zijn weer naar de Boliviaanse kant gegaan om zo nog meer van Bolivia te zijn.

Sucre – 2 nachten
Nee, Sucre betekent geen suiker in het Spaans, dat is azúcar. Na de regen en kou in het hooggelegen La Paz was ik blij met wat zon. Sucre is een gezellige stad en heb verder niet zoveel gedaan behalve lekker eten, bier drinken en stadswandelingen. Ik was gewoon even niet in de toeristenmodus. Potosí heb ik bewust overgeslagen, omdat ik gemengde verhalen over de mijnen hoorden. Mocht ik weer in die hoek belanden, dan ga ik wel.

Plein in Sucre

Villazon – grensovergang
Mijn nachtbus naar de Argentijnse grens was een echte lokale bus. De enige andere Westerling was een Nederlander, gezellig! Dat het een man was, was voor mij wel prettig omdat ik nu als vrouw minder werd aangestaard/aangesproken.

Omdat ik lang moest wachten totdat de grensovergang openging, had ik al een buskaartje gekocht vanaf La Quiaca (het grensplaatsje aan de Argentijnse kant). Het scheelde me tijd, maar het was wel een stuk duurder.

Tot slot één van mijn favoriete springfoto’s – gemaakt in La Paz

Ga ook op tijd in de rij bij de grensovergang staan anders duurt het nog langer. Bij mij wilden ze (een deel) van m’n backpackinhoud bekijken dus houd daar rekening mee. En als je een knaloranje SOEP sticker op het raam van het grenskantoortje ziet… Die was van mij :D

Andere blogs over Zuid-Amerika: