Inside information: MONA Museum in Hobart, Tasmanië

Geplaatst op 6 mei 2016 by Lia

Dikke auto :D

Dikke auto :D / Fat Car van Erwin Wurm

‘Jullie moeten echt naar MONA als jullie naar Tasmanië gaan!’ Naar het Museum of Old and New Art… Hmm, we waren niet echt overtuigd, maar we hoorden het van steeds meer mensen als we zeiden naar Tassie te gaan. Ok, dan toch maar eens kijken. En ja, we snappen waarom iedereen die tip gaf.

De kunstwerken, in de breedste zin van het woord, die in MONA te zien zijn, zijn allemaal eigendom van een zeer rijke Tasmaniër, David Walsh. Deze man noemt zijn collectie zelf een ‘subversive adult Disneyland’ en heeft van alles gekocht: Egyptische mummy’s, bijzondere fotocollecties met halve naakte Russen, een installatie met vallende druppels water, een Belgische poepfabriek, een obese Porsche (‘Fat car’ van Erwin Wurm) en een videomuur met een tiental televisies waar mensen liedjes van Madonna zingen. Oh ja, er is ook nog een tennisbaan buiten bij het museum. Waarom? Omdat de eigenaar van tennissen houdt…

Een k&t-muur

Een k&t-muur // Stephan Yolland

Laten we het erop houden dat sommige stukken in dit museum je doen fronsen, maar ook laten lachen, iets leren of op z’n minst in je hoofd blijven hangen. Zoals de muren met daarop gipsen ‘beeldjes’ van tientallen vrouwelijke geslachtsdelen (zie hierboven), The Great Wall of Vagina van Stephan Yolland. Een briljante naam trouwens. Als vrouw vond ik die muren interessant, want zo zie je ook eens hoe het er bij een ander uitziet. Toevallig vonden ALLE vrouwen die ik hierover sprak, het ook interessant om dezelfde reden.

De 'poepfabriek'

De ‘poepfabriek’ // Wim Delvoye

Bart en ik hebben gelachen om een kunstwerk wat wij ‘de poepfabriek’ hebben genoemd, zie hierboven. Dit is een installatie van een Belg, Wim Delvoye, die vindt dat men te elitair enz. doet over kunst en dat hij vindt dat veel dingen niet eens kunst genoemd mogen worden, omdat het gewoon ‘shit’ is. Om dat te onderstrepen, heeft hij een installatie gebouwd dat het menselijk lichaam nabootst: Elke dag krijgt het ‘te eten’ en om 14:00 produceert het iets wat de mens produceert; Een drol (zie hieronder).

Het resultaat van de piepfabriek

Het resultaat van de poepfabriek

We zijn speciaal langer in het museum gebleven om die drol gelegd te zien worden. Ok, dit klinkt vrij raar, haha! Maar we wilden nu ook gewoon het eindresultaat zien. En het mooie: HET WAS DRUK! Er waren meer mensen nieuwsgierig naar een drol. En stinken dat ding deed, haha.

Buiten bij het museum

Buiten bij het museum

Barts favoriete ‘kunstwerk’ was koken/eten gerelateerd: Een video van een slager in Turkije die heel gepassioneerd uitlegde hoe z’n vak in elkaar steekt, wat hij zo leuk eraan vindt en hoe hij van die mooie stukken snijdt.

Onze tip is dus zeker te weten om dit museum te bezoeken als je in de buurt bent. Je hebt niet eens heel lang nodig, je kunt in twee à drie uur alles prima bekijken. Uiteraard kun je je langer ook vermaken. 

Andere inside information blogs:

Al deze foto’s zijn door ons gemaakt.